بسم الله الرّحمن الرّحیم
... وَ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدينَ عَلَى الْقاعِدينَ أَجْراً عَظيماً
و خداوند مجاهدان را بر وانشستگان ، با پاداشی بزرگ برترى داده است .
( سوره نساء – آیه 95 )
عید بزرگ بعثت پیامبر خاتم (ص) را به محضر مولایمان و نایب برحقّش و شما همسفران گرامی تبریک عرض می کنم .
۱۸روز تا آغاز اوّلین چلّه باقی مانده است ...
لازم می دانم از همراهی و ابراز لطف همه عزیزان تشکّر کنم و از بابت این توفیق ، جبهه شکر بر آستان جانان بسایم . از آغاز راه اندازی این وبلاگ تا کنون نظرات و راهنمایی های شما ، حاوی نکات ارزشمندی بود که در کامل تر شدن و پخته تر شدن کار ، یاریمان خواهد کرد .
به ویژه ، وظیفه خود می دان از خواهر گرامی و همسفر محترممان ، صاحب وبلاگ « برخیز لطفاَ » به خاطر تلاش فراوانشان برای معرّفی طرح به دیگران سپاسگزاری کنم .
امّا اینک که به یاری خداوند در حال نزدیک شدن به آغاز سفر هستیم مناسب دانستم موارد دیگری را در مورد کمّ و کیف کار ، ذکر کنم . برخی از این موارد ، حاصل نظرات شما همراهان گرامی است :
1- آغاز خود سازی ، به هیچ وجه به معنای غافل شدن از وظایف اجتماعی نیست . قرار نیست سرمان را در لاک خود فرو کنیم و از آنچه می گذرد غافل شویم و نسبت به رفتار دوستان و دشمنان دین ، بی تفاوت باشیم . بلکه با ایجاد خلوص در خویشتن و زدودن زنگار از آیینه دل ، قطعاً گفتار و رفتارمان در دیگران نیز تأثیر بیشتر و عمیق تری خواهد گذاشت . ضمن این که اصلاح خویشتن ، بخشی از اصلاح جامعه است . چراکه جامعه ، چیزی غیر از حاصل جمع تک تک افراد و تعاملات آن ها با یکدیگر نیست .
2- ما در ابتدای راه هستیم و این مسیر ، تا رسیدن به قلّه ، پیچ و خم های زیادی دارد . خودسازی ، نکات ظریف و دقیق بسیاری دارد که لا اقل بنده از آن ها آگاه نیستم . هر چه از دامنه دورتر و به قلّه نزدیک تر شویم ، پرتگاه های خطرناک تر و مسیرهای انحرافی مهلک تری ممکن است در پیش رویمان قرار گیرد که گذر از آن ها بدون راهنما امکان پذیر نخواهد بود .
امّا در حال حاضر که وارد نکات بسیار ظریف و دقیق و راه های نا آشنا نشده ایم . هنوز بسیاری از واجبات و محرّمات را در مقابل داریم که به نحو شایسته ای به آن ها نپرداخته ایم . در حال حاضر به بسیاری از موارد ، علم داریم ولی عمل به آن ها را آغاز نکرده ایم . مکرّر در روایات و نیز به نقل از بزرگان شنیده ایم که : به آنچه میدانید ، عمل کنید تا خداوند ، آنچه را که نمیدانید به شما بیاموزد . برای نمونه به دو حدیث از این دست اشاره می شود :
مَن عَمِلَ بِما يَعلَم عَلّمَه الله ما لا يَعلَم
هر کس به آنچه میداند ، عمل کند ، خداوند آنچه را نمیداند به او میآموزد .
(بحارالانوار ، ج 78 ، ص 189 )
العِلمُ مَقرونٌ بِالعَمَل ، فَمَن عَلِمَ عَمِلَ ، وَ مَن عَمِلَ عَلِمَ
علم ، مقرون با عمل است . پس هر کس بداند ، عمل کند و هر کس عمل کند ، بداند .
(بحارالأنوار ، ج 2 ، ص 40 )
3- این وبلاگ به برخی از اشخاصی که با این مسیر آشنایی بیشتری دارند ، نیز معرّفی شده است و خواهد شد . امیدوارم این بزرگواران قبول زحمت کنند و بر مطالب نظارت بفرمایند و اگر دچار خطایی شدیم ، تذکّر بدهند . همچنین ما را در جهت تکامل طرح ، یاری فرمایند .
از سایر عزیزان هم تقاضا دارم این وبلاگ را به اساتید اخلاق معرّفی کنند و از ایشان درخواست یاری نمایند .
از اساتید گرامی هم درخواست میشود اگر برای اوّلین بار ، نظری را درج یا ایمیلی را ارسال فرمودند ، حتماً خودشان را معرّفی بفرمایند . چون با عرض شرمندگی ، بنده ممکن است ایشان را نشناسم .
4- همسفران گرامی اگر هنوز عملی را برای چلّه اوّل انتخاب نکرده اند ، هرچه سریعتر با تفکّر و تأمّل کافی این کار را انجام دهند . سعی شود به مسائل مهم تر و اساسی تر پرداخته شود . برای مثال ، اگر بنده در نمازهای واجبم کاهل هستم ، از نماز واجب شروع کنم نه نمازهای مستحب ! یا اگر تعهّدات واجب مالی برعهده دارم و تا کنون ، آن گونه که شایسته است ، به کسب مال حلال و پرداخت وجوهات شرعی واجب توجّه نداشته ام ، این مسئله را نسبت به پرداخت وجوهات خیریه مستحب در اولویت قرار دهم . برخی از مواردی که به ذهن حقیر می رسد ، در ادامه ذکر می شود . ( سعی شده است موارد درون پرانتز به ترتیب اولویت بیان شوند . )
نماز ( نماز های واجب ، نماز اوّل وقت ، توجّه و حضور قلب در نماز ، نمازهای نافله به خصوص نافله شب )
خوش خلقی ( نسبت به : والدین ، همسر ، آموزگاران و اساتید ، خانواده ، دوستان ، خواهران و برادران دینی ، همه انسان ها ) [ البته در کنار « رُحَماءُ بَینَهُم » به « أشِدّاءُ عَلَی الکُفّار » هم توجّه داریم . ولی قاعدتاً اکثر افرادی که با آنها رو به رو می شویم ، مشمول اوّلی هستند . ]
پرهیز از غیبت ( خیلی مهم )
پرهیز از دروغ
پرهیز از تهمت ( نسبت دادن امر ناروا یا حتّی چیزی که در مورد آن اطمینان نداریم به دیگران )
رعایت موارد مربوط به کسب حلال و پرداخت وجوهات شرعی واجب
روزه ( واجب ، مستحب )
صله رحم
عفاف و حجاب ( رعایت حدود و موازین شرعی در پوشش ، نگاه ، کلام ، رفتار ، فکر و ... ) [ هم در مورد خواهران گرامی و هم برادران محترم صدق می کند . ]
امر به معروف و نهی از منکر ( با رعایت آداب و شرایط مربوط به آن )
نظم
دست گیری از محرومان ( مالی ، معنوی ، تحصیلی ، بهداشتی و درمانی ، سرکشی و دیدار ... )
تواضع و پرهیز از تکبّر
پرهیز از حسد
...
5- سعی کنیم در کنار هر عملی که قرار است بر آن تمرکز داشته باشیم ، به جبران واجباتی که عمداً یا سهواً از ما فوت شده بپردازیم : نمازهای قضا ، روزه های قضا ، حقوق مالی که برعهده داریم و ...
6- مسیری که به آن قدم می گذاریم ، جهاد فی سبیل الله است . هرگز قرار نیست طولانی بودن مسیر یا از زمین خوردن ها با عث دلسردی ما شوند . مهم این است که در مسیر باشیم و امام ما (ع) تلاشمان را برای جلب رضایتشان ببینند . در مبارزه و جهاد ، زخمی شدن و زمین خوردن چیز عجیبی نیست . امّا باید بلافاصله بلند شویم ؛ توبه کنیم و با توکّل و تلاش بیشتر به راهمان ادامه دهیم .
یادمان باشد که « فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدينَ عَلَى الْقاعِدينَ أَجْراً عَظيماً »
7- قبلاً عرض کرده بودم که در این راه به حضرات معصومین متوسّل خواهیم بود . بنابر این زمانی را در هر روز برای سخن گفتن و طلب یاری با پیامبر اعظم (ص) و اهل بیت مطهّرشان ، به خصوص حضرت مهدی (عج) و نیز معصومی چلّه ای را دست به دامانشان هستیم ، اختصاص می دهیم .
8- یکی از راه هایی که میتوانیم با به کارگیری آن ، هم تعداد همسفرانمان را افزایش دهیم و هم انگیزه خودمان را بالا نگهداریم ، این است که با خانواده یا جمعی از دوستان ، این کار را انجام دهیم و در این جمع ، از حال یکدیگر آگاه باشیم و در مورد چلّه با هم صحبت کنیم . حتّی می توانیم همگی با هم یک عمل را انتخاب کنیم . مثلاً نماز اوّل وقت یا خوش خلقی . به این شکل ، افراد یکدیگر را برای پابرجا ماندن یاری می کنند و لغزش ها را تذکّر می دهند . البته باید از تجسّس در کار یکدیگر پرهیز کرد و از طرفی هم توجّه داشته باشیم که اعتراف به گناه در نزد خلق ، کاریست ناروا .
9- معرّفی طرح به دیگران :
بعضی از عزیزان ، در وبلاگشان « مسافران سحر » را لینک کرده اند و برخی هم مطالب « مسافران سحر » را کپی کرده اند یا در یک پست وبلاگشان ، به این طرح اشاره کرده اند ( این کار ، بسیار مؤثّر بوده ) . بعضی هم در قسمت نظرات وبلاگ ها این طرح را معرفی یا به آن اشاره فرموده اند . مجدّداً از همه این دوستان تشکّر می کنم و در ادامه به روش های دیگری برای معرّفی طرح ، اشاره می نمایم .
ثبت مطلب در انجمن ها و تالارهای گفتگو یا گروه های یاهو و ... در صورت عضو بودن در چنین محیط هایی .
معرّفی به دوستان و فامیل به صورت حضوری یا با ارسال ایمیل و پیامک . بهتر است پیامک ها یا ایمیل ها را برای هر فرد ، جداگانه ارسال شود و متن آن طوری باشد که نشان دهد این ، یک پیام دوستانه برای شخص اوست نه یک پیغام گروهی .
از قبل در مورد افراد قضاوت نمی کنیم . مثلاً این طور فکر نمی کنیم که « این دوست من ظاهرش به این حرف ها نمی خورد . پس به او نمی گویم ! » همه ما کم و بیش به رذایلی مبتلا هستیم . آیا شایسته است دوستی را فقط به خاطر عملی که از او برای من آشکار شده است برانم ، در حالی که خداوند زشتی اعمال مرا بر دیگران پوشانده است و چه بسا اگر آشکار می شد ، دوستانم در مورد من همین قضاوت را می کردند ...
معرّفی به کسانی که امکان اطّلاع رسانی در سطح وسیع تری دارند
10- احتمالاً اگر در روز های آینده موردی به ذهنم رسید ، در همین پست ، اضافه می کنم .
التماس دعا